من، بی تو موجی سرگردانم، دریایم باش. دنیااااا، دنیا بی تو بی معناست، آخر کجایی، زودبرگرد. بی تو دریا، پیش چشمانم، مثل رودی جا مانده از دریاست. دریایم دنیایم، خوشحالم چون که هستی چون که لبخند میزنی.

سلام قشنگترین بهانه زندگی، دوستت میدارم فراوان، دوست داشتنت مثل همین سرمای خوب زمستان است، می رود در دل و جانم، و روشن می شود روح وروانم. مراببخش که این نتونستم بیام کلبه، احساس میکنم، سالهاست، دور

و "كلام تو " در جان من نشست و من آن را حرف به حرف باز گفتم. كلماتی كه عطر دهان تو را داشت.«احمد شاملو»

کجایی عزیزم؟ رفیقم کجایی؟ دقیقا کجایی؟ بیا تا چشامو تو چشمات بریزم

سلام دنیا جونم، به خاطر آفتاب و آسمان آبي و ديدار روى ماه تو هم شده، بايد اين روزها را دوست داشت. این روزهای سرد واستخوان سوز را، بخاطرسرما آفتاب را، و بخاطر من تو را، باید دوست بدارم. آفتاب من در روز، و مهتاب من در شب تاریک، دنیای مهربان دوستت دارم فراوان.

به قول شاملوی عزیز؛ میان خورشیدهای همیشه، زیبایی تو لنگریست. خورشیدی که، از سپیده دم همه ستارگان، بی نیازم می کند.

سپیده که سر بزند، دراین بیشه زار خزان زده، شاید که نه! قطعا گلی خواهد رویید شبیه آنچه در بهار بوییدیم. پس به نام زندگی و به نام عشق، هرگز نگو هرگز!

سلام دنیای مهربونم میدانی! مهر ورزیدن زیباترین کار دنیاست. وتو دنیای عزیز مظهر مهر و مهربانی هستی. دنیا باید روی عشق بچرخد این عشق است که انسان ها را بهم نزدیک می کند. آری این عشق است که ما را از روح

سلام عزیزم خوش آمدی به شهر راز، شهر عشق و عطش اشتیاق، شهر ناز و نیاز. امروز خبرهای خوش در گوش زمانه زمزمه می کنم، آری آمدنت بسی مایه دلخوشی است و قدومت گلباران. مهم نیست روزهای بعد قرار است چه پیش آید

سلام جانا، حالت چطور است محبوبم؟ هر بار می پرسم جواب می دهی خوبم. هر بار که می پرسی جواب می دهم خوبم، با تو خوبه حالم! اما دوست دارم بدانم حال تو هم بالا و پایین دارد؟ روزهایی که بهتری، آرامتری؟ و روز